Ο χειρουργικός ιστός εμφανίζει σπάνια δευτερογενή νόσο — ScienceDaily

Σε σοβαρές επιληψίες, η χειρουργική επέμβαση είναι συχνά η μόνη θεραπεία – συνήθως με μεγάλη επιτυχία. Ενώ η νευροψυχολογική απόδοση μπορεί να ανακάμψει μακροπρόθεσμα μετά από επιτυχή χειρουργική επέμβαση, σπάνια συμβαίνουν απροσδόκητες μειώσεις στη γνωστική απόδοση. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Βόννης μπόρεσαν τώρα να δείξουν ποιοι ασθενείς διατρέχουν ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο για αυτό. Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν στο περιοδικόAnnals of NeurologyΜπορεί να βοηθήσουν στον εντοπισμό των προσβεβλημένων ατόμων στα οποία θα πρέπει να αποφεύγεται η χειρουργική επέμβαση. Αντίθετα, αναδύονται νέες προοπτικές για τη θεραπεία αυτών των ασθενών.

Η επιληπτική διαταραχή δεν μπορεί πάντα να ελεγχθεί με φαρμακευτική αγωγή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι πάσχοντες θα πρέπει να αναζητήσουν συμβουλές για το εάν η χειρουργική επέμβαση είναι μια επιλογή. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι χειρουργοί αφαιρούν επιλεκτικά τον κατεστραμμένο εγκεφαλικό ιστό από τον οποίο προέρχονται οι κρίσεις. Αυτό συχνά παρέχει πλήρη θεραπεία για τους ασθενείς.

«Η χειρουργική έχει φέρει επανάσταση στη θεραπεία των σοβαρών επιληψιών», εξηγεί ο Δρ Γιούρι-Αλεξάντερ Βιτ, νευροψυχολόγος στο Τμήμα Επιληπτολογίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βόννης. «Ωστόσο, υπάρχει πάντα κίνδυνος γνωστικής έκπτωσης με την επέμβαση επιληψίας. Ωστόσο, μακροχρόνιες μελέτες δείχνουν ότι η λειτουργία του εγκεφάλου μπορεί να ανακάμψει μακροπρόθεσμα μετά από επιτυχή χειρουργική επέμβαση».

Απροσδόκητη μείωση της απόδοσης μήνες μετά την επέμβαση

Ωστόσο, σε μια μειοψηφία πασχόντων, απροσδόκητες μειώσεις στην απόδοση συμβαίνουν μήνες ή χρόνια μετά την επέμβαση. «Θέλαμε να καταλάβουμε τον λόγο για αυτό», λέει η Annika Reimers, διδάκτορας στο Ινστιτούτο Νευροπαθολογίας στην ερευνητική ομάδα του καθηγητή Albert Becker.

Οι ερευνητές βοηθήθηκαν από την εκτεταμένη εμπειρία του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Βόννης στη χειρουργική επιληψίας: μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν δείγματα εγκεφαλικού ιστού που σε ορισμένες περιπτώσεις είχαν ληφθεί πριν από δεκαετίες. «Αναλύσαμε συνολικά 24 δείγματα από άνδρες και γυναίκες που είχαν διαγνωστεί με σοβαρή γνωστική έκπτωση μήνες ή και χρόνια μετά την επέμβαση», εξηγεί ο Reimers.

Στη διαδικασία, οι ερευνητές σκόνταψαν σε μια εκπληκτική ανακάλυψη: Σε αυτούς που επλήγησαν, ο αφαιρεθείς ιστός είχε καταστραφεί από δευτερογενή ασθένεια κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης – είτε μέσω φλεγμονής είτε από την εμφάνιση άνοιας που μοιάζει με Αλτσχάιμερ. «Σε αυτές τις προϋπάρχουσες συνθήκες, οι άμυνες του οργανισμού είναι ιδιαίτερα ενεργές», λέει ο Becker, ο οποίος είναι επίσης μέλος της Διεπιστημονικής Περιοχής Έρευνας (TRA) Life and Health. «Είναι πιθανό το τραύμα της χειρουργικής επέμβασης να διεγείρει περαιτέρω το ανοσοποιητικό σύστημα στον εγκέφαλο για να επιτεθεί στον υγιή εγκεφαλικό ιστό».

Οι εξετάσεις παρέχουν οδηγίες για το πότε πρέπει να αποφεύγεται η χειρουργική επέμβαση

Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα να μελετήσουν δείγματα από άλλα κέντρα επιληψίας για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά τους. Τα αποτελέσματα μπορεί να βοηθήσουν στον εντοπισμό προσβεβλημένων ατόμων στα οποία θα πρέπει να αποφεύγεται η χειρουργική επέμβαση. «Αυτή τη στιγμή έχουμε διάφορες διαγνωστικές μεθόδους που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για το σκοπό αυτό», τονίζει ο Δρ Γιούρι-Αλεξάντερ Βιτ.

Για παράδειγμα, όλοι οι ασθενείς ολοκληρώνουν ένα ευρύ φάσμα ψυχομετρικών τεστ πριν από την επέμβαση για να καθορίσουν τη γνωστική τους απόδοση. Όταν προβάλλονται μαζί με εικόνες από σάρωση εγκεφάλου και εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού με οσφυονωτιαία παρακέντηση, ορισμένα από τα αποτελέσματα επιτρέπουν ήδη την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τις συννοσηρότητες. «Εάν τέτοιες δοκιμές δείξουν φλεγμονή ή έναρξη νευροεκφυλιστικής νόσου, αναδύονται εντελώς νέες θεραπευτικές επιλογές, όπως αντιφλεγμονώδη φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία μπορεί να κάνουν τη χειρουργική επέμβαση περιττή», λέει ο Becker.

Χρηματοδότηση:

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών (DFG) και το Ίδρυμα Else Kröner-Fresenius στο πλαίσιο του διδακτορικού προγράμματος στη Νευροανοσολογία.

Πηγή ιστορίας:

Υλικά που παρέχονται από Πανεπιστήμιο της Βόννης. Σημείωση: Το περιεχόμενο μπορεί να επεξεργαστεί για στυλ και μήκος.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *