Πλαίσιο Γενικού Χειρουργού των ΗΠΑ για την Ψυχική Υγεία στο Χώρο Εργασίας

Τον περασμένο μήνα, η κορυφαία αρχή δημόσιας υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες δημοσίευσε μια νέα έκθεση που περιγράφει τα πρότυπα για την ψυχική υγεία στο χώρο εργασίας και είναι γεμάτη από συστάσεις που μπορούν να εφαρμοστούν. Οι διευθυντές που θέλουν να υποστηρίξουν την ευημερία των εργαζομένων έχουν τώρα ένα καθήκον: να θέσουν σε εφαρμογή το πλαίσιο ψυχικής υγείας στο χώρο εργασίας.

Ο COVID-19 έχει προειδοποιήσει όλους για το βάθος και το εύρος των προκλήσεων ψυχικής υγείας: το 76% των εργαζομένων στις ΗΠΑ αναφέρει τουλάχιστον ένα σύμπτωμα μιας πάθησης ψυχικής υγείας (άγχος, κατάθλιψη), μια αύξηση 17 ποσοστιαίων μονάδων σε μόλις δύο χρόνια. Και το 84% είπε ότι τουλάχιστον ένας παράγοντας στο χώρο εργασίας είχε αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική του υγεία.

Η πρώτη έκθεση του Γενικού Χειρουργού των ΗΠΑ για την ψυχική υγεία στο χώρο εργασίας σκιαγράφησε τον βασικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι εταιρείες στην προώθηση και την προστασία της ψυχικής υγείας. Παρέχει έναν οδικό χάρτη για τους εργοδότες σχετικά με το γιατί πρέπει να επενδύσουν στην ψυχική υγεία και ευημερία και πώς μπορούν να ενισχύσουν τις οργανώσεις τους για να το κάνουν.

«Ένα υγιές εργατικό δυναμικό είναι το θεμέλιο για ακμάζοντες οργανισμούς και πιο υγιείς κοινότητες», είπε Επικεφαλής Χειρουργός Δρ Vivek Murthy. «Καθώς αναρρώνουμε από τα χειρότερα της πανδημίας, έχουμε την ευκαιρία και τη δύναμη να μετατρέψουμε τους χώρους εργασίας σε μηχανές ψυχικής υγείας και ευεξίας και αυτό το Πλαίσιο του Γενικού Χειρουργού μας δείχνει πώς μπορούμε να ξεκινήσουμε».

Η έκθεση προσδιορίζει πέντε βασικές ανθρώπινες ανάγκες που δημιουργούν τα θεμέλια για έναν ψυχικά ισχυρό και βιώσιμο χώρο εργασίας:

Προστασία από βλάβη. Οι εταιρείες πρέπει να δημιουργήσουν συνθήκες σωματικής και ψυχολογικής ασφάλειας. Για να προωθήσουν πρακτικές που προστατεύουν τους εργαζόμενους, οι διευθυντές μπορούν: να δώσουν προτεραιότητα στην ασφάλεια των εργαζομένων, να παρέχουν επαρκή ανάπαυση για την καταπολέμηση της κόπωσης, να ομαλοποιήσουν την υποστήριξη της ψυχικής υγείας και να εφαρμόσουν τη διαφορετικότητα, την ισότητα, τους κανόνες, τις πολιτικές και τα προγράμματα, ένταξη και προσβασιμότητα.

Σύνδεση και κοινότητα. Οι χώροι εργασίας πρέπει να ενθαρρύνουν θετικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και σχέσεις για να παρέχουν στους εργαζομένους κοινωνική υποστήριξη και συμμετοχή, ένα κρίσιμο θεμέλιο για την ευημερία. Οι συνιστώμενες πρακτικές περιλαμβάνουν: δημιουργία κουλτούρας ένταξης και συμμετοχής, καλλιέργεια σχέσεων εμπιστοσύνης και ενθάρρυνση της συνεργασίας και της ομαδικής εργασίας.

Αρμονία εργασίας-ζωής δίνει στους εργαζόμενους την αυτονομία και την ευελιξία να ενσωματώνουν εργασιακές και μη εργασιακές απαιτήσεις. Τα βασικά στοιχεία περιλαμβάνουν: παροχή στους ανθρώπους μεγαλύτερου ελέγχου σχετικά με τον τρόπο εκτέλεσης της εργασίας. καθιστώντας τα χρονοδιαγράμματα όσο το δυνατόν πιο ευέλικτα· αύξηση της πρόσβασης σε άδεια μετ’ αποδοχών· σεβόμενοι τα όρια μεταξύ επαγγελματικού και προσωπικού χρόνου.

Έχει σημασία στη δουλειά επιβεβαιώνει την αξιοπρέπεια των εργαζομένων να τους κάνει να νιώθουν σεβασμό και εκτίμηση και εμπλουτίζει την ίδια την εργασία με σκοπό και νόημα. Για να δημιουργηθεί αυτή η κουλτούρα, οι χώροι εργασίας μπορούν: να παρέχουν ένα ημερομίσθιο διαβίωσης, να εμπλέκουν τους εργαζόμενους στις αποφάσεις στο χώρο εργασίας, να οικοδομήσουν μια κουλτούρα ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης και να συνδέσουν την ατομική εργασία με την αποστολή του οργανισμού.

Ευκαιρία για ανάπτυξη. Οι οργανισμοί πρέπει να δημιουργήσουν περισσότερες οδούς για να βοηθήσουν τους εργαζόμενους να επιτύχουν τους στόχους τους και να αναγνωρίσουν τη συμβολή τους στην επιτυχία του οργανισμού. Οι εταιρείες μπορούν να επιτύχουν αυτούς τους στόχους προσφέροντας ποιοτική κατάρτιση, εκπαίδευση και καθοδήγηση, προωθώντας σαφείς και δίκαιες διαδρομές σταδιοδρομίας και παρέχοντας σχετική και αμοιβαία ανατροφοδότηση. Τέτοιες προσπάθειες μπορούν στη συνέχεια να μετρηθούν με ολοκληρωμένα και βασισμένα σε δεδομένα εργαλεία που είναι σε θέση να αυτοαξιολογούν, να συγκρίνουν τον προγραμματισμό και τις υπηρεσίες και να έχουν πρόσβαση σε πόρους για τη βελτίωση των προσπαθειών. Για να συνεχίσουν να αναπτύσσονται, οι οργανισμοί πρέπει να είναι σε θέση να μετρούν την πρόοδό τους και να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές για να υποστηρίξουν την ψυχική υγεία και την ευημερία των εργαζομένων.

Κάθε εργοδότης πλήττεται από την κρίση ψυχικής υγείας. Τώρα υπάρχουν πρακτικά βήματα που μπορούν και πρέπει να κάνουν οι εργοδότες. Δεν αρκεί πλέον να αναγνωρίζουμε τις προκλήσεις της ψυχικής υγείας στο χώρο εργασίας. έχει ήδη ένα πλαίσιο απάντησης.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *